Bukowina Tatrzańska Pokaż tło strony
45. Góralski Karnawał
Zobacz program imprezy
więcej »
Piękne widoki online
Kamery internetowe na żywo!
więcej »
Szukasz pokoju? Chcesz promować swój obiekt?
Zobacz naszą bazę noclegową
więcej »
Autorskie fotopejzaże w naszym backgroundzie
aby zobaczyć kliknij "pokaż tło"
więcej »

Szukaj w serwisie

Pogoda więcej »

Wtorek (06-27)
temp.: 21°C
opady: 1mm

Panoramy

NIEBIESKI 1: Bukowina Dolna – Wierch Przedomiański – W. Rusiński (4,7 km, 2 h)

26 października 2011 | Szlaki spacerowe

ZNAKI NIEBIESKIE, długość 4,7 km, czas przejścia 2 h

Na trasę wychodzimy z Dolnej Bukowiny koło Urzędu Gminy. Przed rozpoczęciem spaceru możemy wejść na most na rzece Białce i przyglądnąć się jej bystremu nurtowi, który swój początek ma w Tatrach na wysokości około 1075 m n.p. z połączenia Rybiego Potoku spływającego z polskiej części Tatr z Białą Wodą, spływającą ze słowackiej części Tatr. W swoim górnym odcinku Białka stanowi granicę pomiędzy Polską a Słowacją, dalej zaś rozgranicza dwie krainy etnograficzne: Podhale i Spisz. Jej nazwa pochodzi od jasnych (białych) kamieni w korycie rzeki. Spod Urzędu Gminy kierujemy się w stronę centrum Bukowiny Tatrzańskiej, jednak zaledwie po 15 minutach (0,5 km) skręcamy na lewo w asfaltową drogę, która po kilometrze zmieni się w drogę bitą. Droga ta nazywana jest Drogą Międzygórami. Możemy odpocząć kilka minut w urokliwej dolince otoczonej lasem.
Na rozdrożu główny szlak zielony PTTK prowadzi prosto, my zaś skręcamy w ścieżkę prowadzącą w prawo, dosyć ostro pod górę. Po około 20 minutowym podejściu dochodzimy na wzniesienie Wierchu Przedomiańskiego, do skrzyżowania przy wielkiej sośnie, w cieniu której, na ławeczce możemy złapać oddech. Z tego miejsca roztacza się widok na Bukowinę – jak długa: od jej górnej części, Wysokiego Wierchu, przez górujący nad zabudowaniami kościół parafialny, do Dolnej Bukowiny, a dalej Jurgów, Rzepiska, Brzegowski Wierch i Tatry. Po odpoczynku, wybieramy drogę asfaltową, prowadzącą w dół (skręcamy w prawo). Po przejściu przez Podgórzański Potok, droga znów prowadzi pod górę. Między zabudowaniami wychodzimy na Wierch Spiski na wprost kapliczki. Jest kapliczka słupowa pochodząca z okresu pierwszej wojny światowej. Na kolejnym rozstaju dróg kierujemy się w prawo, by wejść na ul. Długą. Tutaj znów pod górkę. Mijamy bukowiańskie kościoły i wchodzimy na szlak między Domem Parafialnym a budynkiem szkoły. Naszym oczom ukazuje się widok Rusińkiego Wierchu – naszego punktu docelowego. Polna ścieżka prowadzi nas w dół, ku Odewsiańskiemu Potoku.
I jak to bywa w Bukowinie, gdy nacieszyliśmy się zejściem, czeka nas strome pół kilometrowe podejście do góry. Gdy znajdziemy się na Wierchu Rusińskim szybko zapomnimy o trudach podejścia, które wynagrodzi nam rozległa panorama Bukowiny na tle majestatycznych Tatr. Przed nami kolejne 70 minut spaceru nieznakowaną częścią niebieskiego szlaku, by dojść do połączenia z czerwonym szlakiem na Wierchu Olczańskim. Idąc delikatnie pod górę po prawej stronie mijamy zjazd do stacji narciarskiej Rusin-Ski, możemy posilić się serkami u bacy i artysty ludowego jednocześnie Pana Stanisława Kuruca. Przechodzimy obok galerii „Skorusa” i idziemy prosto do skrzyżowania. W prawo droga prowadzi do Leśnicy – Gronia, my zaś skręcamy w lewo . Od tej pory prowadzi nas czerwony szlak spacerowy. Zanim dojdziemy do rozdroża przy kapliczce „Brzezińskiego” możemy odwiedzić znajdującą się po prawej stronie galerię TBT. Od wspomnianej kapliczki kierujemy się w lewo, Wierchem Olczańskim do górnej części Bukowiny – Na Klinie. Pełni wrażeń możemy odpocząć i posilić w jednej z karczm znajdujących się w okolicy. .



Baner Skalnica